بدون چرک نویس – دست نوشته های پدرام عظیمایی

بالاخره دوربین خریدم!

البته یک ماه دیرتر دارم وبلاگ رو آپدیت میکنم یعنی دوربین رو ۱ ماه پیش خریدم.

بنا به پیشنهاد دوستان ( بهتر بگم، سالار!) سونی HX1 خریدم. دوربین خوبیه.

عکس بالا رو با گوشی ( Nokia N82 ) گرفتم.

امروز یک تیکه کد نوشتم که میشه اسکنر لیزری هوکویو (Hoyuyo URG04LX ) رو تو C# به صورت خودکار پیدا کنه.

شاید به درد بقیه هم بخوره…

دانلود

چند وقت پیش نیاز به خوندن تگ ID3 از روی فایل های MP3 با C# داشتم. برای همین یک برنامه کوچیک نوشتم که میزارم برای دانلود. شاید بدرد شما هم بخوره.

فقط ID3 نوع اول رو میخونه.

دانلود

نحوه استفاده هم ساده هست. تو رفرنس اضافه کنیدش و مثلا اینجوری استفاده کنید :
Console.Write(“Artist Name:” + Libsid3.ReadTag(args[0]).Artist);

سلام،

خوب بعد از چندی ما هم صاحب دومین شدیم. نام دومین به معنی بدون چرک نویس همون عنوان وبلاگمه  و امیدوارم این نام همیشه بمونه و من هیچ وقت برای حرف هام پیش‌نویس آماده نکنم. هرچه آمد خوش آمد.

این دامنه رو از دوست خوبم سالار کابلی هدیه گرفتم که خیلی ازش ممنونم .

بدرود.

سلام،

سه شنبه با چند تا از دوستان یه بازدید از قسمت تحقیق و توسعه ایران خودرو کردیم. جالب بود. CNC داشتن اندازه که یه کامیون توش جا میشد !. خیلی جالب بود کلا غیر از کار های خودشون هیچ اطلاع اضافی نداشتن. برخوردشون خیلی خوب بود و به همه چی جواب میدادن. نکته جالبش اینه که هنوز داشتن رو بدنه رانا کار میکردن. هنوز داشتن اصلاحش میکردن. جالب بود. ماشینی که قرار بود بهار وارد بازار بشه هنوز قالب نهاییش درست نشده  و بدنش رو با لیزر دارد اصلاح میکنن!

شدیدا علاقه دارم به این که یک فتوبلاگ راه بندازم. عکاس نیستم اما دوست دارم عکس بگیرم. اما دریغ از یک دوربین ! موبایلم دوربینش بد نیست اما با موبایل که نمیشه عکس گرفت. دوست دارم  یک دوربین معمولی در حد ۳۰۰-۴۰۰ بخرم اما پول ندارم! دارم روش کار میکنم تا آخر پاییز یکی بخرم.  احتمالا هم به سونی میخوام افتخار بدم. نمیدونم.

سلام.

حدود ۹ ماه از آخرین نوشته میگذره. خوب قرار بود هر هفته آپدیت کنم که متاسفانه امکانش وجود نداشت. یعنی امکانشو به وجود نیاوردم ! خوب اتفاقات زیادی افتاد که میتونید تو تویتر و فیسبوک پیداشون کنید. اما از این به بعد سعی میکنم این وبلاگ رو بروز کنم و تجربه های شخصیم رو توش بزارم. دوست دارم پیش خودم تصور کنم که هیچ کس اینجا رو نمیتونه ببینه و دارم برای پدرام چند سال دیگه مطلب مینوسم.

به امید دیدار.

شاید تو این ۵-۶ سال این دهمین وبلاگی باشه که راه انداختم. وبلاگ ها هر کدوم بنا به دلایلی حذف شدند. آخریش هم [۱] به دلیل عدم دسترسی به فایل های اصلی کنار گذاشته شد. به هر حال. الان این وبلاگ جدیدمه. و همونجور که  از اسمش پیداست بدون  “چرک نویس” یعنی بدون سانسور و تمام چیز هایی که من در طول زمان انجام میدم یا فکر میکنم و حدس میرنم که  ممکنه برای دیگران هم جالب یا مفید باشه رو توش مینویسم. نمیدونم شاید برای خیلی ها مطالبم جالب نباشه. امیدوارم بتونم وبلاگمو هر چند هفته یکبار آپدیت کنم و این وبلاگ آخرین وبلاگ زندگیم باشه (!)

فعلاً.

سلام! و باز هم وبلاگ!